“Selam Kaan! Yarin sabah senin bir kahve benim ile içmek istek varmi? Onbirde kadar olecekmisin? Ben onikide çek gitmeliyim!” 15.03.2007 – 14:12:18 Arabella.
Tercumesi: “Selam Kaan. Yarin sabah benimle bir kahve icmek ister misin? 11′de musait misin? Ben 12′de gitmeliyim”
Baska dilleri ogrenenler ERASMUS ogrencilerinden yardim istiyor. Boylece hem ERASMUS ogrencisi o dilde yardimci oluyor, hem de Italyanca’si gelisiyor. Birkac hafta once de Isvecli bir arkadas bana Turkce ogrenmek isteyen biri oldugunu ve telefon numarami o kisiye verip veremeyecegini sordu. Tabi ki kabul ettim. Turkce ogrenmek isteyen kac kisi var zaten? Boynumuzun borcu. Sonrasinda da Arabella ile tanistik. Dogma buyume Pisali. Arkeoloji okuyor ve Turkiye’ye iki defa gitmis. Agri Dagi’ndan Mardin’e, Erzurum’dan Silifke’ye kadar gezmis. Turkiye’yi cok seviyor. Sempatik ve ne yaptigini bilen biri. Ayrica inanilmaz yetenekli dil konusunda. Soyledigim hic bir seyi unutmuyor ve kullanmaya basliyor hemen. Pisa’da Turkce kursu bulmus bir tane ilk once. Sinifta 3 kisilermis. Diger ikisi is icin ogreniyormus ve Firenze’den geliyorlarmis. Neyse sonra Erasmus ofisine sormus hic Turk var mi diye. Yok demisler. Arabella bir partide Isvecli arkadasla tanisiyor. Laf lafi aciyor derken beni buluyor. Hocalari Italyanca bilmeyen bir Turk. Ne alaka? Dil kursunun sahibi kadin bu Turk’le evleniyor. Adam buraya geliyor. Gelince de hazir talep varken basliyor ders vermeye ama ne felaket. Dil bilgisi hatasi mi ararsin, yazim hatasi mi, hepsi mevcut kizin ders notlarinda.
Aslinda daha once de boyle bir istek olmustu ama Turkce ogrenmek isteyen essek ilk once ERASMUS ofisine sormus Turk var mi diye, sonra da listede beni gorunce hemen mesaj atmis. Tabi isimden anlamamis kiz olup olmadigimi. Belki baglarim diye mesaji atti. Beni gorunce ufak bir sok yasadi, sonra da bir daha gozukmedi gozume. Zaten Turkce bildigi de yoktu.
